ترانه
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
خورشید وقتی بر دل این خاک تابیداز خاک، نام سبزِ دانشگاه رویید
چون لاله های سرخ،از خاکِ خراسانروییده از هر سو جوانانی خروشاناز لاله های پاک دانشگاه بجنوردسرسبز باشد خاک دانشگاه بجنورد
از بند آزاد است پای این پرندهایمان و دانش بالهای این پرنده
پرواز خواهد کرد روزی تا ثریااین وعده، یعنی چشم امیدی به فردا
پاینده باشد نام دانشگاه بجنورددر اوج باشد بام دانشگاه بجنورد
ای مادرِ دانش ... دانشگاه مادردر سایه ی خورشید باشی علم پرور
فرهنگ و علم و معرفت در تو سرامداز چشمهایت دانش و دین می تراود
پاینده باشد نام دانشگاه بجنورددر اوج باشد بام دانشگاه بجنورد ادامه مطلب
برچسب:
نویسنده: باران حیدریان
هوایت رگ به رگ یک دم در این سلول دم کرده
بسُرّان تیغ را امشب که رگ هایم ورم کرده
تو از آیین چنگیزی... من از آیین آیینه...
و چشمانت که بیرحمانه با "من"ها ستم کرده
بپاشم بر تن دفتر که (( طرحی نو در اندازی))
من آن خونم که دستانت درون شیشه ام کرده
من آن پرچم که بی بادم -بروی میله افتادم-
تو آن جنگاور تنها که پرچم را علم کرده
بدم در لاشه ام یک دم مرا لبریز از خود کن
که بی تو زندگی هردم مرا سرشارادامه مطلب
برچسب: بسُرّان,
نویسنده: باران حیدریان
"تنهایی" در اتوبوس چهل و چهار نفر است
"تنهایی" در قطار
هزار نفر...
"رضا بروسان"
.
.
تقدیم به رضا بروسان
دل را به دریا میزنی اما نمیدانی
اینجا کسی معنای باران را نمیفهمد
خورشید باش از نردبان بالا برو هر چند
این آسمان داغ خراسان را نمیفهمد
"تنهایی" من در قطاری جا نخواهد شد
وقتی کسی شعر "بروسان" را نمیفهمد
.
.
.
این شعر هم شبیه خودت ناتمام ماند
.
.
.
سیدهادی موسوی - فروردین ماه 92 - نیشابور
ادامه مطلب
خود را از این زمانه ی نامرد پس بکش
سیگار تکیه گاه بدی نیست... پس، بکش!
پایم نمی کشد که بیفتم به پای تو
خود را در این معادله در دسترس بکش
ما را همه... همه... همه تحریم کرده اند
حالا بیا و دور تن من قفس بکش
بستند گر چه راه نفس را ولی پدر!
از من مگیر سایه ی خود را نفس بکش
قحطی که با وجود تو معنا نمی دهد
پای تمام مزرعه را تا ارس بــکــــــــش
سیدهادی موسوی - اسفند ماه 91 - نیشابور
ادامه مطلب
شیون خواهران من بود و رقص خنجر میان کوهستان
ناگهان دستهای من لرزید خون چکید از دهان کوهستان
در سرم پیر مرد سوزن بان هی عوض می کند مسیرم رابا همین پاره سنگ می افتم مثل بختک به جان کوهستانباد، هوهوی گرمِ لالایی، کودکی های من در آتش سوختتا در آغوش خود مرا خواباند فصل خرما پزان کوهستانپدرم صخره ای پر از درد است ناگهان شانه هاش لرزیدندقصه ی رفتن مرا آن شب تا شنید از زبان کوهستانمن خودم تشنه ام به خادامه مطلب
گل های سرخ پیرهنت را نفس بکش
من باغبان ِ زخمی پیراهن تو ام
من باغبان ِ زخمی پیراهن تو ام
بگذار میهمان غروب لبت شوم
من عطر دم کشیده ی آویشنِ تو ام
من خمره ای شکسته و تو خونِ تلخِ تاک
((آه ای شراب کهنه!)) من آبستن تو ام
کی می رسی که سخت مرا مبتلا کنی؟
کی می رسی؟ که تشنه ی نوشیدن تو ام
...........
آرام گر بگیر در آغوش سردِ من
آرامتر! بخواب! که من مدفن تو ام
.
.
.
سیدهادی موسوی - تیر ماه 92- نیشابور
برچسب: پیرهنت,
نویسنده: باران حیدریان
سلام این روز ها حال و روز خوبی ندارم شایدم دارم... نمیدونم.خلاصه اینکه... بگذریم... این هم شعر:.زخمی تر از آنم که می خواهی تنها تر از اینم که می بینیبر گرده ام خنجر بکار ای دوست! تا گل کند روزی که تو اینیاز شانه هایت می روم بالا... از شانه هایم می روی بالا...من شاخ و برگ خشک و زردت را... تو میوه ها را کال میچینیتا می توانی زخم بگذارم! تا می توانی هی بیازارم!تا می توانم دوستت دارم... چون جوجه در چنادامه مطلب
تو اتفاقی... اتفاق اما نمی افتیدر ذهن مخدوش وقایع جا نمی افتیتو دافع قانون جذاب زمین هستیچون جز به سمت عالم بالا نمی افتیتو حاصل اندیشه ی بکر کدامین مغزهستی که هرگز از سر دنیا نمی افتی؟چون قند های نامکرر تازگی داریکه از دهان تلخ فنجان ها نمی افتیتو ماهی و ما خون ماهی های این حوضیمافسوس یک شب سر زده در ما نمی افتیمانند این پروانه ی بی شیله و پیلهآیا تو هم در دام این گلخانه می افتی؟.سیدهادی موسوی - ادامه مطلب
تو نیستی و بدون تواین خونه دیوونه شدهبازم یه پاییز دیگهمهمون این خونه شده
از تو برام چیزی نموندجز بوی عطرت توو خونهموهاتو توو خواب میبینمچقد خوابم پریشونههوای برگشتن توابرا رو کرده بی هوابارون گرفته توو اتاقبارونیه هوا... بیا.
دیدی هوا بارونیهگفتی که چتر من نشوهر جا میرم فقط توییاز تو پره پیاده رو
تو نیستی و یه عمره منبعد تو پاییز میپوشمکنار نیومدم ولیکنارمه همیشه غم
آخرِ بازیه ولیمن از تو دل نمی ادامه مطلب
برچسب: ترانه,
نویسنده: باران حیدریان